У люстэрку задняга агляду,
Кідаючы цень мой пад адхон,
Сонца аднаколым акрабатам
Радасна выходзіць на абгон.
Вуліцы дарожкаю параднай
Коцяцца імкліва ў далячынь.
Сьвішча, скача, дрыгае нагамі –
Вецер на багажнік ускачыў.
Места сустракае у адведках,
Места мае што прапанаваць –
Паказаць мясцовыя сакрэты,
Успамінаў торбу назьбіраць,
Расьсьцяліць цікавыя сьцяжыны,
Падказаць, дзе пакручасьцей шлях.
Менск праспэктны – гэта Менск фальшывы,
Менск сапраўдны ходзіць па дварах,
Па завулках пыльных і па сьцежках,
Да якіх ня дойдуць касары
Там, дзе нараджаецца усьмешка,
Там, дзе набываюцца сябры.
І хоць не зачыненыя дзьверы,
Мала хто цікаўна зазірне,
Бо з кар’еру ўласнае кар’еры
Не разгледзець знакаў на сьцяне,
Што вядуць да новых даляглядаў,
Дзе жывуць таемнаменчукі.
...У люстэрку задняга агляду
Месяц паваротнік уключыў.
|
