 |
І з кожнай гульнёй, з кожнай новай вуліцай, тупіком, сьцежкай і бездаражжу сеціва, павуціньне Менску гусьцее, прыцягвае, трымае мацней. І гэтыя павуцінінкі становяцца часткай цябе, тваіх успамінаў, радасных эмоцый, яны набываюць асацыяцыі, горад уваходзіць зь імі ў тваю памяць, у тваю сьвядомасьць, робіць цябе Менчуком. Андрэй «czyk» Кузнечык, рассказ об игре ОТрыв #16 |
|
|